هنوزهم دلم نمي خواهد، جواب بدهم؛ چون مي ترسم كه حرفهايي بگويم كه برخي فكر كنند، از نقد دوستانم ناراحت هستم. نوشته های آنها را در نشريه بدون پاسخ درشماره قبل چاپ كردم تا بگويم ناراحت نيستم ؛ دراین شماره هم به اشاره پاسخ مي دهم:
سخنان رييس جمهور در جمع مردم قم، شايد براي برخي ازمردم كوچه و بازار و بسياري از كساني كه به وي و ديدگاههايش اميد بستهاند، سخنان شجاعانهاي قلمداد شود؛ ولي قاطبه روشنفكران و پيگير كنندگان مسايل سياسي، اجتماعي و اقتصادي جامعه ميدانند كه آقاي رييس جمهور، هر از چندي، سنگ بزرگي بر ميدارد تا بزند؛ اما هيچ وقت فرصت زدن آن را پيدا نميكند و يا نميخواهد خود را با همانهايي كه مافياي اقتصادي، دستهاي پشت پرده و عوامل استكبار و صهيونيسم مينامد، درگير سازد.
