پس از انتشار بيانيه شوراي سياست گذاري نشريات اصولگراي استان، يکي از دوستان مطالبي بيان کرد که براي من جالب بود.‏
در اين بيانيه با انتقاد از سه نشريه که ديدار اين دوستان را با آقاي استاندار به نقد کشيده بودند، نوشته شده بود: "افرادي که با به سخره گرفتن اعتقادات و باورهاي جامعه در تلاش هستند به هر نحوي اصل اصيل ولايت مطلقه فقيه را خدشه دار کنند و در اين جهت از هر فردي، حتي نمايندگان متحصن مجلس ششم، حداکثر استفاده ابزاري را مي کنند، در کنار افرادي که تا ديروز جريان باد، عباي شکلاتي رابرايشان رقم مي زدوامروز خود راکاربلد وارزشگرا در عرصه مطبوعات مي دانند به همراه کساني که به واسطه رانت، ارتباطات و امتيازات کسب شده در گذشته چنان خود را مستحکم مي دانند که به راحتي بالاترين مقام اجرايي کشور را به سخره مي گيرند و ابايي هم از آن ندارند؛ چرا که مي دانند تاوان چنين اقدامي براي آنها حداکثر ۵۰ هزار تومان وجه رايج مملکت است..."‏
آن چنان که با نويسندگان اين نامه صحبت مي کردم، قسمت اول اين نوشتار مربوط به حديث در رابطه با مقاله درس هايي از نهج البلاغه "نوشته حجت الاسلام قوامي" با عنوان سلطنت مطلقه است که در آن ويژگي هاي سلطنت مطلقه ذکر شده بوده و قسمت دوم مربوط مي شود به مقاله عباي شکلاتي که آقاي اميد مافي، سردبير آواي تات در زمان اصلاحات که احتمالاً در مينودر نوشته بودند و قسمت سوم هم مربوط به هفته نامه ولايت است که اين طيف از اصولگرايان اعتقاد دارند، آقاي عبد العظيم موسوي در زماني که فرماندار قزوين بوده، با استفاده از رانت، مجوز هفته نامه ولايت را گرفته است.‏
برفرض، صحت همه آن مطالبي که عنوان شد، بايد از محافظه کاران پرسيد، بجز اين چند مورد، ديگر چه چيزي داريد عليه اين سه نشريه عنوان کنيد؟ اگر داريد، چرا هر وقت که مطلب مي نويسيد، فقط همين تهمت هاي پيش پا افتاده را دست آويز قرار مي دهيد.‏
اما نقد هر سه موضوع: ۱- اصولگرايان رسانه اي در بيانيه خود مدعی شده اند، ما؛ يعني حديث، از نمايندگان متحصن مجلس ششم، حداکثر استفاده ابزاري را مي کنيم. در پاسخ بايد گفت معمولاً استفاده ابزاري از اموري صورت مي گيرد که مثبتي يا مقدسي آن مورد قبول باشد. مثلاً بدانيم، استفاده از يک عکس مي تواند به تيراژ نشريه کمک کند و آن عکس که مسايل اخلاقي را رعايت نکرده، در نشريه اي چاپ شود. يا مثلا برخي از اصولگرايان معتقد هستند که اصلاح طلبان از عکس و اسم حضرت امام (ره) استفاده ابزاري مي کنند.حال سوال اين است، آيا آنها آقاي قوامي را امر مثبت يا مقدسي مي دانند که ما از ايشان استفاده ابزاري کرده باشيم؟ اصولگرايان، به ويژه همين اعضاي شوراي سياست گذاري نشريات اصولگراي استان، بارها در نشريات خود عليه آقاي قوامي مطلب نوشته اند و همين بيانيه دوم هم نشان مي دهد که نسبت به ايشان نظر مثبت يا مقدسي ندارند. پس چگونه است از امر منفي و يا نامقدس استفاده ابزاري مي شود؟ آيا اينگونه مي توان تعبير کرد که آقاي قوامي، واقعاً در ذهن همين مخالفان نيز، انساني وارسته و پاک است، پس در آن صورت چرا برما خرده مي گيرند؟
‏۲- آقاي اميد مافي، با تمام انتقاداتي که بروي داريم، هرکاري که کرده باشد، الان تندترين و ثابت ترين نشريه اصولگراي استان راهدايت مي کند که هم به اصولگرايي فعلي خود وهم به تغيير موضع گذشته خود افتخار مي کند و هم بخاطر اصولگرايان بدون هيچ اغماض يا عقلانيتي، عليه شخصيت هاي اصلاح طلب مطلب مي نويسد. چگونه است اولا ايشان را به جمع خود راه نمي دهند و تنها بر او خرده مي گيرند که زماني در نشريه اي که سردبير و مدير مسوول آن خط فکري جدايي داشته، مقاله اي با عنوان عباي شکلاتي به طرفداري از محمد خاتمي، رييس جمهور وقت نوشته است. چرا هميشه و فقط همين مورد را عليه وي مي نويسند، مگر دست مايه ديگري ندارند؟ راستي مگر يک نفر نمي تواند تغيير موضع بدهد؟ اگر نمي تواند يک فرد تغيير موضع دهد، چرا هفته نامه ها و نشريه هاي رنگين در مي آوريد، مجالس مي گيريد، وعاظ مي آوريد، صبح و شام مي گوييد و مي نويسيد تا ديگران را همفکر خود نماييد؟ اميد مافي، مگر چه خيانتي کرده است که قابل بخشش نيست؟ آيا مي خواهيد با اين پيام ،مردم به متزلزل و بي ثبات بودن وي برسند؟ اين چه ربطي به نقد يک بيانيه دارد؟ ‏